Karstgrot · Vaud

Grottes de Vallorbe

Een stelsel dat de ondergrondse Orbe uitsleep, achter in een blinde dalkom van de Jura in Vaud, sinds 1974 te bezoeken.

Afgeleide illustratie, gemaakt door Swiss Highlights op basis van een vrij gelicentieerde foto.

← Terug naar verkennen

Vertaald tijdens een AI-ondersteunde tweede controleronde — nog niet gevalideerd door een moedertaalredacteur.

De grotten van Vallorbe openen zich waar de Orbe weer uit de kalksteen treedt, achter in een blinde dalkom van de Jura in Vaud. De rivier verlaat het meer van Joux, verdwijnt in het gespleten gesteente en verschijnt 4,8 kilometer verderop opnieuw, in Vallorbe. Daartussen meet de ondergrondse loop 2980 meter hemelsbreed, met 228 meter verval. De ingerichte ingang ligt op 750 meter hoogte, de bron op 776. De bezoeker volgt niet de weg van het water, maar een geboorde tunnel die uitkomt boven een ondergronds meer, een tiental meter boven de teruggevonden Orbe.

De route die voor publiek open is beslaat ongeveer een derde van de bekende ontwikkeling en duurt zowat een uur. Ze doorkruist de Grande salle, ontstaan door het instorten van blokken uit het gewelf: aan de ene kant hangen zware druipstenen, aan de andere stroomt een laag calciet en maanmelk naar beneden. Elders stapelen stalagmieten zich op als borden en hangen fijne doorschijnende sinterbuisjes aan het plafond. Bij de ingang herbergen vier in de rots uitgehakte nissen sinds 1992 de Trésor des Fées, een verzameling van meer dan 250 mineralen.

Langs natuurlijke weg was niemand de berg binnengekomen: de eersten gingen door de bron zelf. In 1893 daalde een duiker in zwaar pak af tot elf meter en stelde vast dat de gang doorliep. Pas in 1961, met autonome duikuitrusting, werd de sifon gepasseerd, een klein ondergronds meer bereikt en het droge stelsel geopend. In 1974 ontvingen de grotten hun eerste bezoekers, en het onderzoek is niet af: in 2015 lag het verst bereikte punt nog 800 meter van het meer van Brenet, waar de speleologen naartoe werken.

Waarom deze plek bijzonder is

Wat je hier bezoekt is de weg van een rivier: de Orbe gaat de kalksteen van de Jura in en komt er pas 4,8 kilometer verderop weer uit, en de ingerichte route volgt een deel van die ondergrondse gang. De holte werd bovendien over het water bereikt voordat men er te voet kwam — zwaar duikpak in 1893, autonoom duiken in 1961, opening voor publiek in 1974 — en de kaart is nog niet af: in 2015 misten de speleologen nog 800 meter tot het meer van Brenet.

Geschiedenis en oorsprong

De kalksteen waarin de gangen zijn ontstaan werd afgezet onder een ondiepe zee die de streek destijds bedekte. Die zee trok zich ongeveer 7 miljoen jaar geleden definitief terug, met het oprijzen van de Alpen en de Jura; uit diezelfde tijd, aan het begin van het Plioceen, dateert de geschatte oorsprong van de grotten. Anders dan het spraakgebruik wil, is de bron geen Vaucluse-bron: morenenblokken en puin achter in de dalkom versperren het onderste deel van de gang en dwingen het water omhoog.

Wat te doen en te zien

  • Volg de geboorde tunnel die uitkomt boven het ondergrondse meer, een tiental meter boven de teruggevonden Orbe.
  • Doorkruis de Grande salle, ontstaan door de instorting van blokken losgekomen van het gewelf, met zijn stalactieten en calcietstroom.
  • Bekijk de stalagmieten opgestapeld als borden en de fijne doorschijnende sifons aan het plafond.
  • Sta stil bij de Trésor des Fées, een collectie van meer dan 250 mineralen, sinds 1992 tentoongesteld in vier nissen bij de ingang.

Met het gezin komen: wat je moet weten

  • De luchttemperatuur blijft het hele jaar door laag in de holte, tussen 8 en 11 °C, met een vochtigheid nabij verzadiging.

Als koppel

  • Volg de ondergrondse loop van de Orbe, die verdwijnt in het kalksteen van de Jura en pas 4,8 kilometer verderop weer opduikt.
  • Bewonder de Grande salle en zijn calciet- en mondmilchstroom, ontstaan door de instorting van het gewelf.
  • Sta stil bij de vitrines van de Trésor des Fées, zijn collectie van meer dan 250 mineralen.
Goed om te weten

De luchttemperatuur in de grot blijft het hele jaar laag, tussen 8 en 11 °C, en de vochtigheid ligt tegen verzadiging aan: het bezoek verloopt in de kou, welk seizoen het buiten ook is.

Het debiet van de ondergrondse Orbe loopt van 2 m³/s bij laag water tot 80 m³/s bij uitzonderlijke hoogwaters. Buiten de ingerichte route is het stelsel een zaak van speleologie en grotduiken, niet van wandelen.

Locatie

Laadt op verzoek een interactieve Google Maps-weergave, op basis van de geverifieerde coördinaten van de plek.

Gerelateerde plekken

Panorama van het gehucht Le Pont vanaf de oever, aan het noordelijke uiteinde van het Meer van Joux: een rij witte en bruine huizen omzoomt de kiezelstrand, op de voorgrond twee boten afgemeerd aan boeien, een beboste heuvel en daarachter een kale top sluiten de horizon af onder een blauwe hemel met verspreide wolken.

Gehucht aan Lac de Joux · Vaud · 4 km hemelsbreed

Le Pont

Op een landgoed dat vroeger Champ du Port heette, gaf een in de 17e eeuw door Le Lieu en Le Chenit gebouwde brug het gehucht zijn naam. De spoorweg bracht Franse families; het Grand Hôtel verrees in 1900-1901.

Bekijk op de kaart (Vaud)

De voormalige abdijkerk van Romainmôtier gezien vanuit het zuidwesten op een zomermiddag: de hoge gevel van gele steen, geritmeerd door een fries van blinde bogen, wordt gesteund door een lange schuine steunbeer; erachter liggen het lage schip, de galerij van gotische bogen en de vierkante klokkentoren met tweelingvensters, bekroond met een leien spits, tegen een blauwe hemel vol grote witte wolken en een beboste heuvel.

Cluniacenzerdorp · Vaud · 9 km hemelsbreed

Romainmôtier

De voormalige abdijkerk van Petrus en Paulus overheerst enkele hellende straatjes onderin het Nozondal. Omstreeks 929 aan Cluny gegeven, is de romaanse kerk nu een gereformeerde tempel en cultuurgoed van nationaal belang.

Bekijk op de kaart (Vaud)

De waterval van de Tine de Conflens stort neer tussen bemoste wanden, in de holte van een diep ingesneden cirque waar het witte water scherp afsteekt tegen de rots en de donkere begroeiing.

Rotscirque · Jura van Vaud · 12 km hemelsbreed

Tine de Conflens

Genoemd naar een patois-uitdrukking uit Vaud voor 'waterval van de samenvloeiing', verenigt de Tine de Conflens twee watervallen: die van de Veyron en die van de Venoge, die erdoor aanzwelt. Een steil, onderhouden pad leidt naar hun voet.

Bekijk op de kaart (Vaud)