Gehucht aan Lac de Joux · Vaud

Le Pont

Aan de noordpunt van het Lac de Joux ligt een gehucht, ontstaan uit een in de 17e eeuw gebouwde brug die Le Lieu en Le Chenit met het lagere dal verbond.

Afgeleide illustratie, gemaakt door Swiss Highlights op basis van een vrij gelicentieerde foto.

← Terug naar verkennen

Vertaald tijdens een AI-ondersteunde tweede controleronde — nog niet gevalideerd door een moedertaalredacteur.

Le Pont ligt aan de noordpunt van het Lac de Joux, in de gemeente L'Abbaye, in het Vaudse district Jura-Nord vaudois. Het is een van de weinige plaatsen in de Vaudse Jura die beschut liggen tegen noordenwind, op het knooppunt van de toegangswegen tot de Vallée de Joux via de passen Mollendruz, Pétra-Félix en Mont-d'Orzeires. Het gehucht kijkt ook uit over het nabijgelegen Lac Brenet en telt volgens de Italiaanse Wikipedia ongeveer 395 inwoners.

Het gebied heette vroeger Champ du Port en behoorde toe aan de abdij van het Lac de Joux. Rond 1400 nam een Rochat uit Les Charbonnières — afstammeling van een uit Frankrijk gekomen Vinet-Rochat die zich bij de Abdij had gevestigd — het landgoed over, dat voortaan verbonden was met het lot van het naburige Les Charbonnières en Petites Charbonnières werd genoemd. Om er vanuit Le Lieu of Les Charbonnières te komen, moest men om het Lac Brenet heen, vandaar de plaatselijke naam la Tornaz. In de eerste helft van de 17e eeuw lieten de gemeenten Le Lieu en Le Chenit een brug bouwen die het verkeer naar het lagere dal en de vlakte vergemakkelijkte; de plaats kreeg toen de naam Vers le Pont, later Le Pont.

In de tweede helft van de 19e eeuw kwamen Franse families er de zomer doorbrengen. Toen de spoorweg de reis vergemakkelijkte, verrees het Grand Hôtel in 1900 en 1901; de in de 18e eeuw gebouwde protestantse kerk werd datzelfde jaar, 1900, herbouwd. Het station Le Pont, eindpunt van de lijn Le Pont-Brassus, bedient het gehucht nog altijd.

Waarom deze plek bijzonder is

De naam van het gehucht vertelt zijn eigen geschiedenis: een landgoed Champ du Port dat Petites Charbonnières werd, daarna Vers le Pont na de bouw, in de 17e eeuw, van een brug die de toegang tot het lagere Vallée de Joux vergemakkelijkte — en ten slotte Le Pont. Beschut tegen noordenwind op een kruispunt van bergpassen, werd het rond 1900 een per spoor bereikbare zomerbestemming met zijn Grand Hôtel en eindstation, zonder ooit zijn rol als doorgangspunt tussen het Lac de Joux en het Lac Brenet te verliezen.

Geschiedenis en oorsprong

Het landgoed, Champ du Port genaamd, behoorde toe aan de abdij van het Lac de Joux voordat het rond 1400 werd overgenomen door een Rochat uit Les Charbonnières, wat het de naam Petites Charbonnières opleverde. De bouw van een brug door de gemeenten Le Lieu en Le Chenit, in de eerste helft van de 17e eeuw, veranderde de naam in Vers le Pont, later Le Pont. De komst van de spoorweg, eind 19e eeuw, bracht de bouw van het Grand Hôtel (1900-1901) en, in 1900, de herbouw van de 18e-eeuwse protestantse kerk met zich mee.

Wat te doen en te zien

  • Bekijk de brug, gebouwd in de 17e eeuw door de gemeenten Le Lieu en Le Chenit, waaraan het gehucht zijn naam ontleent.
  • Volg het noordelijke uiteinde van het meer van Joux, en bereik vervolgens het nabijgelegen meer Brenet.
  • Bekijk het Grand Hôtel, gebouwd in 1900-1901 bij de komst van de spoorweg.
  • Spot het station Le Pont, eindpunt van de lijn Le Pont-Brassus.

Met het gezin komen: wat je moet weten

  • Het gehucht verbindt twee naburige meren en een station, zonder vermelding van moeilijk terrein in de bron.

Als koppel

  • Een wandeling tussen het meer van Joux en het meer Brenet, gescheiden door het gehucht.
  • De brug uit de 17e eeuw, die de plek zijn naam gaf.
  • Het Grand Hôtel uit 1900, herinnering aan het zomerverblijf rond de eeuwwisseling.

Locatie

Laadt op verzoek een interactieve Google Maps-weergave, op basis van de geverifieerde coördinaten van de plek.

Gerelateerde plekken

In een smalle galerij van de grotten van Vallorbe hangen stalactieten van het rotsgewelf boven een bezoeker met een hoofdlamp, die zich vooroverbuigt bij de druipsteenformaties; de vloer heeft een betonnen pad langs de wand, onder warme verlichting.

Karstgrot · Vaud · 4 km hemelsbreed

Grottes de Vallorbe

De Orbe verlaat het meer van Joux, verdwijnt in de kalksteen en komt 4,8 kilometer verderop weer boven in Vallorbe. De ondergrondse loop meet 2980 meter met 228 meter verval; een derde van het bekende stelsel loop je in een uur.

Bekijk op de kaart (Vaud)

De voormalige abdijkerk van Romainmôtier gezien vanuit het zuidwesten op een zomermiddag: de hoge gevel van gele steen, geritmeerd door een fries van blinde bogen, wordt gesteund door een lange schuine steunbeer; erachter liggen het lage schip, de galerij van gotische bogen en de vierkante klokkentoren met tweelingvensters, bekroond met een leien spits, tegen een blauwe hemel vol grote witte wolken en een beboste heuvel.

Cluniacenzerdorp · Vaud · 11 km hemelsbreed

Romainmôtier

De voormalige abdijkerk van Petrus en Paulus overheerst enkele hellende straatjes onderin het Nozondal. Omstreeks 929 aan Cluny gegeven, is de romaanse kerk nu een gereformeerde tempel en cultuurgoed van nationaal belang.

Bekijk op de kaart (Vaud)

De waterval van de Tine de Conflens stort neer tussen bemoste wanden, in de holte van een diep ingesneden cirque waar het witte water scherp afsteekt tegen de rots en de donkere begroeiing.

Rotscirque · Jura van Vaud · 13 km hemelsbreed

Tine de Conflens

Genoemd naar een patois-uitdrukking uit Vaud voor 'waterval van de samenvloeiing', verenigt de Tine de Conflens twee watervallen: die van de Veyron en die van de Venoge, die erdoor aanzwelt. Een steil, onderhouden pad leidt naar hun voet.

Bekijk op de kaart (Vaud)