Hoogste top van Zwitserland · Wallis
Dufourspitze
Met 4634 m de hoogste top van Zwitserland en de hoogste van de Alpen buiten het Mont Blanc-massief, op de Monte Rosa-kam boven Zermatt.
De Dufourspitze rijst tot 4634 m op de west-oost lopende kam van de Monte Rosa, waar zes toppen boven 4000 m liggen in het zuidoosten van het kanton Wallis, op het grondgebied van de gemeente Zermatt, op enkele honderden meters van de Italiaanse grens. Ze ligt zo'n 130 m van de Grenzgipfel, die het hoogste punt van de grens tussen Italië en Zwitserland markeert. De noordflank draagt de Monte Rosagletsjer, de zuidflank de Grenzgletsjer; beide voeden de Gornergletsjer, waaruit de Mattervispa ontspringt, in het stroomgebied van de Rhône.
De top heette aanvankelijk Höchste Spitze. Ze kreeg haar huidige naam bij besluit van de Bondsraad van 28 januari 1863, ter ere van Guillaume Henri Dufour, generaal van het Zwitserse leger tijdens de Sonderbundoorlog en maker van de Dufourkaart. De eerste beklimming, op 1 augustus 1855, gebeurde door de Britten Charles Hudson, John Birkbeck, Edward John Stevenson en de broers Christofer en James Greenville Smyth, met de gidsen Mathias en Johann Zumtaugwald uit Zermatt en Ulrich Lauener uit Lauterbrunnen — zonder verband met de Zwitserse Nationale Feestdag, die pas in 1891 voor het eerst werd gevierd. Tien jaar later stierf Charles Hudson, samen met drie van zijn zes touwgenoten, tijdens de eerste beklimming van de Matterhorn.
De Italiaanse normaalroute vertrekt bij de Capanna Regina Margherita, de hoogstgelegen bemande hut van de Alpen op 4554 m op de Punta Gnifetti, meestal bereikt na de traverse van de 'Monte Rosa-viertduizenders' ter acclimatisering. Aan Zwitserse zijde neemt de meest gevolgde route de tandradbaan naar de Gornergrat vanaf Zermatt tot het station Rotenboden, steekt de gespleten Gornergletsjer over een tiental meters over, bereikt de Monte Rosahut, en klimt dan over de Monte Rosagletsjer naar de Satteltole voor de laatste graat.
Waarom deze plek bijzonder is
De Dufourspitze is, met slechts 130 m verschil, het hoogste punt van de Italiaans-Zwitserse grens en de hoogste top van de Alpen buiten het Mont Blanc-massief — een status die haar naam, in 1863 gegeven ter ere van een cartograaf en niet van een alpinistische prestatie, niet doet vermoeden. Ze wordt soms losjes 'Monte Rosa' genoemd, naar het massief waarvan ze de kroon vormt, hoewel de Monte Rosa zelf zes afzonderlijke toppen boven 4000 m omvat. Charles Hudson, die in 1855 de eerste touwploeg leidde, stierf tien jaar later op de naburige Matterhorn, in hetzelfde decennium waarin het hooggebergtealpinisme in deze streek vorm kreeg.
Geschiedenis en oorsprong
De top heette Höchste Spitze tot de Bondsraad haar op 28 januari 1863 de naam gaf van Guillaume Henri Dufour, generaal van het Zwitserse leger tijdens de Sonderbundoorlog en maker van de Dufourkaart. De eerste beklimming van de oostflank (normaalroute) dateert van 1872, door de Britten Richard en William Pendlebury en Charles Taylor, de Zwitser Ferdinand Imseng, de Oostenrijker Gabriel Spechtenhauser en de Italiaan Giovanni Oberto; de eerste winterbeklimming van diezelfde flank vond plaats op 5 en 6 februari 1965, door de Italiaanse gidsen Luciano Bettineschi, Felice Iacchini, Michele Pala en Lino Pironi, vertrokken vanuit Macugnaga.
Wat te doen en te zien
- De Zwitserse route vanaf Zermatt volgen: tandradbaan naar de Gornergrat tot Rotenboden, oversteek van de Gornergletsjer, de Monte Rosa-hut, en dan de laatste kam.
- De Grenzgipfel opmerken, circa 130 meter van de Dufourspitze, die het hoogste punt van de Italiaans-Zwitserse grens markeert.
- De zes toppen boven 4000 meter situeren, uitgelijnd op de Monte Rosa-kam, waarvan de Dufourspitze het hoogste punt is.
- De gletsjers observeren die op beide flanken ontstaan — de Monte Rosagletsjer in het noorden, de Grenzgletsjer in het zuiden — en de Gornergletsjer voeden.
Als koppel
- Samen de tandradbaan naar de Gornergrat nemen, de eerste etappe van de Zwitserse route naar de top.
- Halt houden bij de Monte Rosa-hut, vóór het laatste gletsjertraject naar Satteltole en de laatste kam.
- Vertel elkaar het verhaal van de eerste beklimming in 1855, geleid door Charles Hudson, die tien jaar later omkwam op de nabijgelegen Matterhorn.
De beklimming steekt een gespleten gletsjer over een tiental meters over en vereist voorafgaande hoogteacclimatisering; ongeacht de gekozen route is deze top niet toegankelijk zonder alpinistische ervaring.
De beklimming doorkruist tientallen meters lang een gespleten gletsjer en vereist voorafgaande hoogteacclimatisatie; dit is, ongeacht de gekozen route, geen top die zonder alpine ervaring toegankelijk is.
Locatie
Laadt op verzoek een interactieve Google Maps-weergave, op basis van de geverifieerde coördinaten van de plek.
De ingesloten kaart wordt geactiveerd zodra een geautoriseerde Google Maps-sleutel is geconfigureerd. Gebruik ondertussen de link hierboven.
De kaart kon niet worden geladen. Controleer uw verbinding of gebruik de link hierboven om de plek in Google Maps te openen.
Gerelateerde plekken
Topkam · Wallis · 8 km hemelsbreed
Gornergrat
Vanaf deze kam op 3.133 meter zijn meer dan twintig Alpentoppen boven 4.000 meter in één blik te vatten. Sinds 1898 klimt hier een tandradbaan, en twee hoteltorens herbergen observatoria.
Top · Wallis · 11 km hemelsbreed
Klein Matterhorn
De metingen geven 3882 of 3883 meter, op ruim een kilometer van de Italiaanse grens. Op de noordflank staat op 3820 meter een bergstation, vanwaar een tunnel van 160 meter door de berg loopt.
Bergdorp · Wallis · 13 km hemelsbreed
Zermatt
Een dorp op 1.620 meter achter in een dal dat door ijs wordt afgesloten. Auto's zijn er geweerd sinds de stemmingen van 1972 en 1986, en 85,2 % van het gemeentegebied blijft onproductief.