Ziegelbrücke

Ziegelbrücke, met zo'n 510 inwoners, wordt door het Linthkanaal in tweeën gedeeld, dat ook de kantonsgrens vormt: het noordoostelijke deel, met het SBB-station, hoort bij de gemeente Schänis in het kanton Sankt Gallen, terwijl het zuidwestelijke deel in het kanton Glarus ligt, sinds 2011 in de gemeente Glarus Nord — voorheen in de zelfstandige gemeente Niederurnen. Aan de kant van Sankt Gallen wonen en werken slechts zo'n 70 mensen, de meesten in dienst van de SBB.

De plaats dankt haar naam aan een met dakpannen gedekte brug, voor het eerst vermeld in 1532, die toen de Maag overspande ongeveer op de plek van de huidige brug over het Linthkanaal. Vóór de Linthcorrectie, uitgevoerd tussen 1807 en 1823, stroomde hier de Maag vanuit het Walenmeer naar de vroegere Linth. De plaats, gelegen op dit vroegere samenvloeiingspunt, was lange tijd een overslagpunt en een douanepost aan de waterweg tussen Walenstadt en Zürich; er werd een Romeins bronzen Mercuriusbeeld gevonden.

De kern van het dorp, aan de kant van Glarus, is gegroeid rond de spinnerij, twijnerij en weverij Fritz & Caspar Jenny, opgericht in 1833: het volledige industriële geheel — productie- en opslaggebouwen, administratie, werkplaatsen, fabrieksvijver, kanalenstelsel, energiecentrale en schoorsteen, samen met de arbeiderswoningen, waaronder het imposante kosthuis uit 1861 van architect Hilarius Knobel — staat in de federale inventaris van beschermenswaardige dorps- en stadsgezichten (ISOS) als geheel van nationaal belang. Sinds 2012 huisvest het terrein een wereldwijd coördinatiecentrum van de Deense brouwerij Carlsberg, dat sinds midden 2013 zo'n tweehonderd mensen in dienst heeft; ook de kantonnale beroepsschool van Glarus bevindt zich hier.

Het station van Ziegelbrücke is een knooppunt tussen de SBB-lijn Zürich-Chur en de regionale lijn Rapperswil-Linthal; postbuslijnen en een lokale dienst verbinden het met Weesen, Amden, de gemeenten van het Gasterland en de plaatsen Bilten en Niederurnen.

Waarom deze plek bijzonder is

Ziegelbrücke dankt zijn vorm aan een kanaal dat tegelijk kantonsgrens en industriële ruggengraat is: aan de ene kant het station dat de lijnen naar Zürich, Chur en Rapperswil verbindt, aan de andere kant de in 1833 opgerichte fabriek Jenny, waarvan het gebouwde geheel — schoorsteen, fabrieksvijver, arbeiderswoningen — in de federale inventaris van beschermenswaardige dorps- en stadsgezichten staat. De naam van de plaats zelf gaat terug op een al in 1532 vermelde, met dakpannen gedekte brug, precies op de plek waar het kanaal ook vandaag nog wordt overgestoken.

Geschiedenis en oorsprong

Vóór de Linthcorrectie (1807-1823) stroomde hier een kleine waterloop, de Maag, vanuit het Walenmeer naar de vroegere Linth; een met dakpannen gedekte brug, al in 1532 vermeld, overspande de Maag op de plek die nu wordt ingenomen door de brug over het Linthkanaal. De plaats, gelegen op dit vroegere samenvloeiingspunt van Linth en Maag, was lange tijd een overslagpunt en een douanepost aan de waterweg Walenstadt-Zürich; er werd een Romeins bronzen Mercuriusbeeld gevonden.