Bursins

Bursins ligt op de onderste zuidhelling van de Waadtlandse Côte, op 473 meter, in het district Nyon. Het dorp ligt licht verhoogd, een honderdtal meter boven het peil van het Meer van Genève, wat het de verre blik van deze helling geeft: eerst de wijngaarden, dan de bebouwde vlakte aan de voet, dan het water en de Savoyaardse oever. Het gemeentegebied beslaat 3,36 vierkante kilometer en strekt zich uit van de beek Fossy tot de beboste rug, waar het 830 meter bereikt in het bos van de Grandes Tattes. De gemeente telde op 31 december 2024 in totaal 814 inwoners.

Het bovenste deel van het dorp wordt beheerst door de in de 11e eeuw gebouwde kerk Saint-Martin. Van het romaanse gebouw resteert de noordelijke apsis; het koor is gotisch, de toren blijft in de romaanse traditie en de kapel Saint-Nicolas hoort bij de flamboyante gotiek. Vanaf 1238 vormde de kerk een kleine priorij onder de abdij van Romainmôtier; het voormalige priorijgebouw dient nu als pastorie. Kerk en priorij behoren tot de cultuurgoederen van nationaal belang.

Daaromheen vertelt de bebouwing van een gemeente van wijnboeren en welgestelde families: het huidige kasteel dateert uit de 18e eeuw en bewaart een laatgotisch traptorentje; het versterkte huis Le Rosey met zijn ronde torens gaat terug tot de late middeleeuwen; de oude kern bewaart wijnboeren- en burgerhuizen uit de 17e tot de 19e eeuw, waaronder verscheidene door hugenootse vluchtelingen gebouwde woningen. Peter Ustinov vestigde zich in 1957 in Bursins en ligt er sinds zijn dood in 2004 begraven.

Waarom deze plek bijzonder is

Bursins dankt zijn eigenheid aan een verschuiving: een wijndorp waarvan de geschreven geschiedenis in 1011 begint met de schenking van zijn kerk aan het klooster van Romainmôtier door Rudolf III, koning van Bourgondië, en waarvan het oudste bouwwerk — een kerk uit de 11e eeuw die in 1238 priorij werd — nog altijd boven de wijnstokrijen uitsteekt. De helling is kort, het uitzicht lang: honderd hoogtemeters scheiden de huizen van het Meer van Genève, genoeg om het hele meer en de overkant te overzien.

Geschiedenis en oorsprong

De grond was al in de Romeinse tijd bewoond, zoals resten van huisfunderingen bij de kerk aantonen, en er zijn Karolingische graven blootgelegd. De eerste schriftelijke vermelding dateert van 1011, in de vorm Bruzinges: de oorkonde bezegelt de schenking van de dorpskerk aan het klooster van Romainmôtier door Rudolf III, koning van Bourgondië. De naam gaat terug op de Latijnse persoonsnaam Bruccius of Bruttius met het achtervoegsel -anum. Na de verovering van Vaud door Bern in 1536 viel Bursins als enclave onder de landvoogdij Romainmôtier. In 2022 sloot het dorp zich aan bij de vereniging Les plus beaux villages de Suisse.