Interlaken

Interlaken ligt op het Bödeli, de alluviale vlakte tussen het Brienzermeer en het Thunermeer in het Berner Oberland. De Aare doorsnijdt haar van oost naar west over ongeveer vier kilometer, van het ene water naar het andere, met twee meter verval ertussen. De stad strekt zich uit over de vlakke linkeroever en reikt met een smalle strook tot de rechteroever, die meteen het Harder-massief in klimt; een kabelspoor rijdt tot bij de Harder Kulm, op 1321 meter, al op het grondgebied van buurgemeente Unterseen. Het gemeentegebied meet slechts 4,3 km², waarvan bijna de helft bebouwd.

De gemeente telde eind 2024 in totaal 6123 inwoners. De opname van 2013-2018 geeft 49,6 % van de oppervlakte aan woningen en infrastructuur, 22,7 % aan bos en 21,3 % aan landbouwgrond: vlakke grond is hier schaars en grotendeels bezet. Samen met Matten en Unterseen, de buren op dezelfde vlakte, vormt Interlaken de bebouwing van het Bödeli, met 14 424 inwoners.

De gebouwen bewaren de etappes. De voormalige augustijnenpriorij werd na de Reformatie de zetel van de landvoogden; ernaast verrees in 1748 een kasteel. Daarna kwam de reeks grote negentiende-eeuwse hotels, waaronder het Beau-Rivage, een neorenaissancepaleis dat architect Horace Édouard Davinet van 1872 tot 1874 bouwde. Twee kabelsporen vertrekken nog altijd uit de stad, het ene naar de Heimwehfluh, het andere naar de Harder Kulm.

Waarom deze plek bijzonder is

Interlaken bestaat door een gril van het reliëf: vier kilometer vlakke grond, ingeklemd tussen twee meren en twee steile hellingen, in een streek die er bijna geen heeft. Alles vloeit eruit voort — de plek van het klooster, de Latijnse naam «tussen de meren», de rij hotels, het samenkomen van de spoorlijnen richting de dalen van Lauterbrunnen en Grindelwald. Het is een stad waarvan het belang vooral ligt in wat ze ontsluit, en dat weet ze al twee eeuwen.

Geschiedenis en oorsprong

Het bergtoerisme heeft de stad in de negentiende eeuw gevormd. Reisverhalen brachten het Oberland in de mode, de hotels kwamen op een rij te staan, daarna bracht het spoor de afstanden terug: de lijn naar Wengen in 1893, die naar de Jungfrau van 1898 tot 1912. In dezelfde beweging veranderde de gemeente van naam — Aarmühle tot 1891, daarna Interlaken, naar de Latijnse formule inter lacus die van het rond 1130 gestichte augustijnenklooster stamt, waaromheen de plaats sinds de twaalfde eeuw was gegroeid. Het was ook in een kabelspoor van Interlaken dat de wiskundigen Georg Cantor en Richard Dedekind elkaar in 1874 ontmoetten; uit hun samenwerking zou de verzamelingenleer voortkomen.