Pleujouse

Pleujouse ligt in een zijdal van de Asuelbeek, in de Baroche, in de oostelijke Ajoie aan de voet van de plooiingsjura. De plek is ingesloten: beboste hoogten omringen haar — La Chaud in het noorden, Les Aidjolats in het oosten, de Grande Roche in het zuiden, het hoogste punt op 825 meter — en over die kam loopt de waterscheiding tussen Rijn en Rhône. Het dorp zelf, op 580 meter, komt neer op één straat van wit gepleisterde boerderijen onder bruine daken. Het heeft geen kerk en hoort bij de parochie Charmoille; een kapel uit 1881 neemt haar plaats in.

Wat het dorp heeft gemaakt staat erboven. Op een rotsrichel werd de burcht omstreeks 1100 gebouwd door de heren van Pleujouse. Van de oorspronkelijke delen resten de ringmuren en een ronde donjon met hooggelegen ingang. Eind 14e eeuw kwam de burcht aan het bisdom Bazel, dat haar daarna aan verschillende adellijke families in leen gaf. Het latere woonhuis brandde in 1980 af; het is sindsdien hersteld.

De naam is ouder dan de muren: hij duikt al in 1105 op als herkomstaanduiding, Lutfrido de Pluiusa, en gaat terug op het Latijnse pluviosus, « regenrijk » — hetzij om het weer, hetzij om de beek die bij regen zwelt en waarlangs het dorp zich rijgt. Het Duits zei lang Nùwenburc, later Blutzhusen. Pleujouse is geen gemeente meer: op 1 januari 2009 fuseerde zij met Asuel, Charmoille, Fregiécourt en Miécourt tot La Baroche. Zij hoorde toen bij de kleinste gemeenten van het kanton Jura, met 91 inwoners eind 2007 op een gebied van 1,8 km², voor twee derde bos.

Waarom deze plek bijzonder is

Wat opvalt is een verhouding: een handvol boerderijen in een dal van 1,8 km², en daarboven een burcht die omstreeks 1100 werd gesticht en de plek haar Duitse naam en haar bestaansgrond gaf. De ronde donjon, met zijn hooggelegen ingang, behoort tot de oorspronkelijke delen. Rondom bedekt het bos meer dan twee derde van de bodem, en de kam die het dal in het zuiden afsluit scheidt de stroomgebieden van Rijn en Rhône.

Geschiedenis en oorsprong

Pleujouse deelde het lot van de Ajoie, die in 1271 bij het prinsbisdom Bazel kwam, en hoorde van de 16e tot de 18e eeuw onder de meierij Alle. Van 1793 tot 1815 was het dorp Frans — in het departement Mont-Terrible, daarna in dat van de Boven-Rijn; het congres van Wenen gaf het in 1815 terug aan het kanton Bern, en bij de oprichting van het kanton Jura ging het daarheen over, op 1 januari 1979. De bevolking is gestaag geslonken: 239 inwoners in 1850, 76 in 1990, voor een licht herstel.