Swiss Highlights

Stad der ambassadeurs

Solothurn

Hoofdstad van kanton Solothurn; de oude binnenstad werd 1520-1790 herbouwd en huisvestte als 'stad der ambassadeurs' de Franse ambassade (1530-1792).

Afgeleide illustratie, gemaakt door Swiss Highlights op basis van een vrij gelicentieerde foto.

← Terug naar verkennen

Vertaald tijdens een AI-ondersteunde tweede controleronde — nog niet gevalideerd door een moedertaalredacteur.

Solothurn, hoofdstad van het gelijknamige kanton, beslaat 6,28 vierkante kilometer tussen het Weissenstein-massief en de Aare, die door de stad stroomt. Rond het jaar 20 stichtten Romeinse legioenen er de kolonie Salodurum, die rond 330 werd omgevormd tot een versterkt castrum waarvan nog resten in de oude binnenstad bewaard zijn. In 1481 tot de Zwitserse Eedgenootschap toegelaten, bleef de stad tijdens de Reformatie trouw aan het katholieke geloof. Eind 2024 telde ze 16.847 inwoners, met een agglomeratie van meer dan 70.000 mensen.

De huidige oude binnenstad werd grotendeels tussen 1520 en 1790 gebouwd, wat haar de bijnaam 'mooiste barokstad van Zwitserland' opleverde. De vestingwerken omvatten de Nydecktoren (1454), de Krummturm (1462) en de Baselpoort (1504-1508); het stadhuis, begonnen in 1467, werd pas in 1711 voltooid. De stad herbergt ook de kathedraal van Sint-Ursus en Sint-Victor, de jezuïetenkerk (1680-1689), het Arsenaal (1610-1619) en het paleis Besenval (1703-1706), beschreven als het eerste stadspaleis dat op Zwitsers grondgebied werd gebouwd.

Van 1530 tot 1792 was Solothurn de zetel van de ambassade van het koninkrijk Frankrijk in Zwitserland, wat haar de traditionele bijnaam 'stad der ambassadeurs' opleverde. De Poolse nationale held Tadeusz Kościuszko stierf er op 15 oktober 1817. De stad organiseert jaarlijks een carnaval en de Solothurnse Filmdagen, gewijd aan de Zwitserse film; het kunstmuseum, geopend in 1902, toont onder meer werk van Ferdinand Hodler en Cuno Amiet. Solothurn ontving in 1980 de Wakkerprijs.

Waarom deze plek bijzonder is

Solothurn dankt zijn aanzien aan de tweeënhalve eeuw waarin de ambassade van het koninkrijk Frankrijk in Zwitserland er verbleef, van 1530 tot 1792: die diplomatieke nabijheid voedde de bijna volledige herbouw van de oude binnenstad tussen 1520 en 1790, in een als barok beschouwde stijl, achter wallen en torens waarvan er verscheidene uit de 15e eeuw stammen.

Geschiedenis en oorsprong

Rond het jaar 20 stichtten Romeinse legioenen de kolonie Salodurum op de plek waar de weg van Aventicum (Avenches) naar Vindonissa (Windisch) de Aare kruiste. Rond 330 werd de plek omgevormd tot een versterkt castrum, waarvan nog sporen zichtbaar zijn in de oude binnenstad. Solothurn werd in 1481 tot de Zwitserse Eedgenootschap toegelaten en huisvestte van 1530 tot 1792 de ambassade van het koninkrijk Frankrijk.

Wat te doen en te zien

  • Wandel door de tussen 1520 en 1790 herbouwde oude stad, bijgenaamd «de mooiste barokstad van Zwitserland».
  • Bekijk de vestingwerken: de Nydeck-toren uit 1454, de Krummturm uit 1462 en de Basel-poort uit 1504-1508.
  • Bezoek de Sint-Ursus-kathedraal, de jezuïetenkerk en het Besenval-paleis, gepresenteerd als het eerste stadspaleis gebouwd in Zwitserland.
  • Zoek in het kunstmuseum, geopend in 1902, naar werken van Ferdinand Hodler en Cuno Amiet.

Als koppel

  • Slenter tussen de Aare en de Weissenstein door de oude stad, herbouwd over tweeënhalve eeuw.
  • Zoek samen naar de sporen van het Romeinse castrum uit circa 330, die nog steeds in de stad zichtbaar zijn.
  • Blijf staan bij het Besenval-paleis, gepresenteerd als het eerste stadspaleis van Zwitserland.
  • Vertel elkaar tijdens een wandeling door de stad over de twee eeuwen waarin Solothurn de ambassade van het koninkrijk Frankrijk huisvestte, van 1530 tot 1792.

Locatie

Laadt op verzoek een interactieve Google Maps-weergave, op basis van de geverifieerde coördinaten van de plek.

Openen in Google Maps

Gerelateerde plekken

Het herfstpad naar de kluizenarij van Sint-Verena slingert tussen twee kalkstenen wanden vol kleine grotten, onder een gewelf van roodbruin en gouden gebladerte; op de achtergrond nestelt de witte kapel met rode klokkentoren zich tegen de rots, omringd door een omheinde tuin en een ouderwetse straatlantaarn.

Kluizenaarskloof · Solothurn · 2 km hemelsbreed

Verenaschlucht

Eind achttiende eeuw door de Franse diplomaat Louis Auguste Le Tonnelier de Breteuil tot romantische tuin aangelegd, staat de kloof op de ISOS-lijst, en is de kluizenarij Zwitsers cultuurgoed van klasse A.

Bekijk op de kaart (Solothurn)

De overdekte houten brug van Büren an der Aare, van opzij gezien op een mistige ochtend: een lang donker houten dek onder een okerkleurig pannendak, gedragen door metselwerkpijlers midden in de Aare, waarboven mist opstijgt boven het kalme water; op de voorgrond de geplaveide oever.

Middeleeuws stadje · Seeland · 15 km hemelsbreed

Büren an der Aare

Sinds de 13e eeuw verbindt een houten overgang beide oevers. Acht keer verwoest door hoogwater, ijsgang of brand, staat nu de negende versie, in 1991 geopend na de brandstichting van 1989.

Bekijk op de kaart (Bern)

Het kasteel van Burgdorf van onderaf gezien, aan het einde van de dag: gelegen op een met begroeiing bedekte rotsrichel, een vierkante donjon met steil dak, een lichtgekleurd woongedeelte met blauwe luiken en een ronde toren bedekt met dakpannen, onder een blauwe hemel met wolken; het strijklicht verlicht de zuidzijde van de gevels.

Stad in het Emmental · Bern · 18 km hemelsbreed

Burgdorf (Berthoud)

De burcht houdt de uitloper boven de stad; haar naam duikt al in 1084 op. In 1273 legt de Goldene Handfeste het stadsrecht schriftelijk vast, vijf eeuwen lang van kracht. In 1899 maakt de lijn naar Thun de stad tot laboratorium van de elektrische tractie.

Bekijk op de kaart (Bern)